ماشین حساب زیر شبکه رایگان

زیرشبکه سازی عملی است که در آن یک شبکه بزرگ IP به چند شبکه کوچک و منطقی به نام زیرشبکه تقسیم می شود. این بخش های کوچک تر کنترل آسان تر، ایمن تر و کارآمدتر برای استفاده هستند. در حالی که ساب نتینگ ابتدا برای کمک به مقابله با تعداد محدود آدرس های IPv4 معرفی شد، اکنون به یکی از بهترین روش های اصلی مدیریت هوشمند آدرس IP و طراحی شبکه تبدیل شده است.

در IPv4، شبکه ها به طور سنتی در کلاس هایی مانند کلاس A، B و C گروه بندی می شوند. اگر هر کلاس را به عنوان یک شبکه واحد و تخت استفاده کنید، فضای آدرس دهی زیادی هدر می رود و شبکه ای ایجاد می شود که مدیریت آن دشوار است. زیرشبکه سازی این مشکل را با گرفتن بیت هایی از بخش میزبان یک آدرس IP و استفاده از آن ها برای ایجاد چندین شبکه کوچکتر درون آدرس اصلی حل می کند.

هر زیرشبکه شامل گروهی از آدرس های IP است که پیشوند مسیریابی یکسانی دارند. این زیرشبکه ها با هم شبکه ای ساختاریافته را تشکیل می دهند که از بخش های متعدد به هم پیوسته تشکیل شده است. این ساختار به شما کمک می کند ترافیک را پراکنده کنید، ازدحام را کاهش دهید و بخش های مختلف شبکه را به صورت منطقی جدا نگه دارید.

برای سازمان های بزرگ، زیرشبکه سازی ضروری است. تکیه بر یک زیرشبکه عظیم به سرعت غیرقابل مدیریت می شد و می توانست مشکلات متعددی ایجاد کند، مانند:

ترافیک پخش اضافی باعث کند شدن شبکه شده

خطرات امنیتی ناشی از ترکیب دستگاه های حساس و غیرحساس در یک زیرشبکه

یک چیدمان شبکه گیج کننده و دشوار برای نگهداری

با طراحی و استفاده از زیرشبکه ها، مدیران شبکه می توانند شبکه هایی پاک تر، ایمن تر و کارآمدتر ایجاد کنند که مقیاس بندی و رفع مشکلات آن ها آسان تر است.

ماسک زیرشبکه یک عدد ۳۲ بیتی در IPv4 است که یک آدرس IP را به دو بخش تقسیم می کند:

بخش شبکه (که به کدام شبکه تعلق دارد)

بخش میزبان (کدام دستگاه در آن شبکه است)

این تقسیم به روترها کمک می کند ترافیک را به جای درست ارسال کنند و به شما اجازه می دهد شبکه خود را سازماندهی و ایمن کنید.

برای مثال، این آدرس IP و ماسک زیرشبکه را در نظر بگیرید:

آدرس IP: 192.168.1.10

ماسک زیرشبکه: 255.255.255.0

در اینجا، سه عدد اول (192.168.1) شبکه را مشخص می کنند و آخرین عدد (.10) دستگاه روی آن شبکه را شناسایی می کند. پس 192.168.1.10 شماره 10 مجری شبکه 192.168.1.0 است.

ماسک های زیرشبکه ضروری هستند زیرا:

به روترها بگویید بسته ها را کجا ارسال کنند

کمک می کند یک شبکه بزرگ را به بخش های کوچکتر تقسیم کنید تا عملکرد بهتری داشته باشید

امنیت را با جدا کردن گروه های مختلف دستگاه ها بهبود

دادن جایگاه واضح به هر دستگاه در شبکه، تداخل های IP را کاهش

اغلب ماسک های زیرشبکه ای را می بینید که با نمادگذاری CIDR نوشته شده اند، مانند /24. عدد "/24" به معنای استفاده ۲۴ بیت برای بخش شبکه است که همان ماسک زیرشبکه 255.255.255.0 است.

ماشین حساب سوپرنت یک ماشین حساب آدرس IP است که برعکس ماشین حساب زیرشبکه عمل می کند. به جای تقسیم یک شبکه به بخش های کوچکتر، به شما کمک می کند چندین شبکه IP یا زیرشبکه را در یک «ابرشبکه» بزرگ تر ترکیب کنید. ابرشبکه یا ابرشبکه زمانی ایجاد می شود که دو یا چند شبکه سازگار با یک پیشوند CIDR با هم ادغام و نمایش داده شوند. این بلوک بزرگ تر دارای پیشوند مسیریابی مشترکی است که تمام شبکه های شامل را پوشش می دهد و طول آن هم زمان یا کوتاه تر از کوچک ترین پیشوند شبکه در گروه است. این فرایند که به عنوان ابرشبکه یا تجمیع مسیر شناخته می شود، برای کاهش اندازه جداول مسیریابی و کند کردن اتمام آدرس IPv4 معرفی شد. با تبلیغ یک مسیر بزرگ تر به جای مسیرهای کوچک تر، روترها ورودی های کمتری برای پردازش دارند که به معنای بار کمتر CPU، مصرف کمتر حافظه و تصمیم گیری سریع تر است. یک ماشین حساب سوپرنت این کار را ساده می کند؛ با گرفتن چندین بازه IP به عنوان ورودی، بررسی اینکه کدام ها قابل تجمیع هستند و سپس محاسبه کوچک ترین سوپرنت معتبر که شامل آن ها است. این سیستم سوپرنت خلاصه شده را در نمادگذاری CIDR خروجی می دهد و هرگونه شبکه نامعتبر یا غیرتطابق را فیلتر می کند. این ابزار به مهندسان و مدیران شبکه کمک می کند تا مسیریابی پاک تری طراحی کنند، پیکربندی را ساده تر کنند و مدیریت آدرس IP را به روشی واضح، دقیق و صرفه جویی در زمان بهینه نمایند.